بررسی قابلیت اجرای شرط
کنترل امضای شرط، مفاد دقیق سند ازدواج، متقاضی طلاق و شرایط مقرر در متن تعهد.
تنصیف اموال به معنای مالکیت خودکار هر همسر بر نصف دارایی دیگری نیست. این حق معمولاً به متن شرط ضمن عقد، نحوه وقوع طلاق، زمان و منشأ تحصیل اموال و تشخیص دادگاه وابسته است.

پرونده باید همزمان از منظر قراردادی، مالی و اجرایی بررسی شود.
کنترل امضای شرط، مفاد دقیق سند ازدواج، متقاضی طلاق و شرایط مقرر در متن تعهد.
تفکیک اموال تحصیلشده در دوران زوجیت از اموال قبلی، ارث، هدیه یا دارایی اشخاص ثالث.
ارزیابی ارزش روز، جمعآوری اسناد و بررسی اقدامات قانونی برای حفظ امکان اجرای حق.
اثبات شرایط استحقاق، پاسخ به ادعای تقصیر، منشأ دارایی یا ایراد به فهرست و ارزش اموال.
وجود شرط در عقدنامه فقط نقطه شروع است؛ دامنه و شرایط اجرای آن باید با مدارک روشن شود.
شرط، امضا، نوع طلاق و ادعاهای طرفین تحلیل میشود.
اسناد اموال، تاریخ و منشأ تحصیل و حقوق اشخاص ثالث مشخص میشود.
درخواستها، دفاعها و ارزیابی ارزش و سهم اموال در دادگاه پیگیری میشود.
انتقال، پرداخت، توقیف یا رفع محدودیتها با توجه به رأی و وضعیت مال دنبال میشود.
متقاضی طلاق، تاریخ ازدواج، متن شرط و مشخصات داراییهای مورد اختلاف را بنویسید.
خیر. تنصیف معمولاً مبتنی بر شرط ضمن عقد و تحقق شرایط همان شرط است و دادگاه نیز میتواند تا سقف مقرر و متناسب با پرونده تصمیم بگیرد.
بهطور معمول شرط بر دارایی حاصلشده در ایام زوجیت تمرکز دارد؛ زمان و منشأ هر مال باید با سند بررسی شود.
رأی وحدت رویه شماره ۷۷۹ عدم تنافی این دو نهاد را پذیرفته است، مشروط بر اینکه شرایط مستقل هرکدام احراز شود.
زمان، واقعی یا صوری بودن معامله و حقوق شخص ثالث باید بررسی شود؛ صرف ادعا برای بیاثر کردن انتقال کافی نیست.